Μπορεί να έχεις αυτόν τον φίλο που βγαίνει τη νύχτα και γράφει χιλιόμετρα ή να πέφτεις συνέχεια πάνω σε βιντεάκια με runners που, με soundtrack το αγαπημένο σου τραγούδι, χαμογελούν πλατιά καθώς διασχίζουν τρέχοντας την πόλη. Εσύ, όμως, στα πρώτα 100 μέτρα έχεις ήδη χάσει την ανάσα σου.
Γιατί, ενώ πολλοί από εμάς μάθαμε πώς να κάνουμε ποδήλατο, να πετάμε και να πιάνουμε μια μπάλα ή να την κλοτσάμε, φαίνεται πως ελάχιστοι μάθαμε ποτέ πώς να τρέχουμε. Ίσως, λοιπόν, να έχεις αναρωτηθεί: «Μήπως τρέχω λάθος;».
Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει ένας σωστός τρόπος να τρέχεις. Υπάρχουν, όμως, μερικά βασικά tips που πολλοί αγνοούμε και μπορούν να κάνουν το τρέξιμο πιο εύκολο, να βελτιώσουν την απόδοσή σου και, κυρίως, να σε βοηθήσουν να το απολαμβάνεις περισσότερο.
Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν το τρέξιμο ως μια γρήγορη λύση για καλή άσκηση στον περιορισμένο χρόνο που διαθέτουν και δεν θέλουν να «χάσουν» 10-15 λεπτά κάνοντας προθέρμανση. Ωστόσο, μια σύντομη δυναμική προθέρμανση πριν από το τρέξιμο είναι σημαντική. Επίλεξε ασκήσεις κινητικότητας και ενεργοποίησης για τα ισχία και τα πόδια, ώστε να προετοιμάσεις το σώμα για την προσπάθεια και να βοηθήσεις την τεχνική σου.
Όταν τρέχεις σε εξωτερικό χώρο, δεν μπορείς να ξέρεις ακριβώς τι σου επιφυλάσσει η διαδρομή και αυτό είναι μέρος της εμπειρίας. Μπορεί, όμως, μεταξύ άλλων να βρεθείς μπροστά σε μια απότομη ανηφόρα. Την επόμενη φορά που θα τη συναντήσεις, προσπάθησε να μειώσεις το μήκος του διασκελισμού και να αυξήσεις τη συχνότητα των βημάτων σου, ώστε το τρέξιμό σου να γίνεται όσο το δυνατόν πιο «ελαφρύ», αντί να κάνεις μεγάλα βήματα και να πιέζεσαι υπερβολικά, εξαντλώντας τα πόδια σου.
Στην κατηφόρα είναι εύκολο να καταλήξεις να κοιτάς συνεχώς ακριβώς μπροστά στα πόδια σου. Μην πέσεις σε αυτή την παγίδα, γιατί έτσι αυξάνεται ο κίνδυνος να σκοντάψεις ή να πέσεις. Κράτα το βλέμμα σου λίγο πιο μπροστά, ώστε ο εγκέφαλος να έχει χρόνο να επεξεργαστεί το έδαφος που ακολουθεί και να προετοιμάσει τις κινήσεις του σώματος.
Όσο για το πάτημα, κάποιοι από εμάς προσγειωνόμαστε πρώτα στις φτέρνες, ενώ άλλοι στο μπροστινό μέρος του πέλματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο ένας τρόπος είναι απαραίτητα καλύτερος από τον άλλο. Αυτό που αξίζει περισσότερο να προσέξεις είναι να μην ανοίγεις υπερβολικά τον διασκελισμό σου, καθώς μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία σου και να «φρενάρει» την κίνησή σου.
Κατά τη διάρκεια του χαλαρού τρεξίματος, τα χέρια βοηθούν στη διατήρηση της ισορροπίας και στον συντονισμό της κίνησης, ιδιαίτερα όταν τρέχεις σε ανώμαλο έδαφος. Ιδανικά, πρέπει να κινούνται μπρος-πίσω σε σχετικά ευθεία γραμμή και να μην περνούν συνεχώς μπροστά από το κέντρο του σώματος. Για πιο φυσική κίνηση, προσπάθησε να κρατάς τους αγκώνες λυγισμένους και τους ώμους χαλαρούς.
Τέλος, όταν βγαίνουμε για τρέξιμο, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τρέχουμε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Το να μπορείς να περπατάς γρήγορα και αποτελεσματικά μπορεί να αποδειχθεί εξίσου χρήσιμο, ιδιαίτερα όταν οι αποστάσεις μεγαλώνουν ή η διαδρομή γίνεται πιο απαιτητική.
Άλλωστε, αν τρέχεις συστηματικά, κάποια στιγμή στην προπόνησή σου πιθανότατα θα χρειαστεί να περπατήσεις. Το γρήγορο περπάτημα ενεργοποιεί διαφορετικές μυϊκές ομάδες και, ειδικά σε μεγαλύτερες αποστάσεις ή δύσκολες διαδρομές, μπορεί να γίνει σημαντικό κομμάτι της στρατηγικής σου.
