Πώς το πιο αργό τρέξιμο εξελίχθηκε σε μυστικό για να γίνεις καλύτερος δρομέας;
Τη στιγμή που τα running shoes γίνονται όλο και πιο τεχνολογικά, τα smartwatches μετρούν τα πάντα και οι δρομείς κυνηγούν συνεχώς καλύτερα ρεκόρ, μια από τις μεγαλύτερες τάσεις των τελευταίων ετών μάς λέει να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο: να τρέχουμε πιο αργά. Αυτός είναι ο κόσμος του Zone 2 Running.
Πρόκειται για μια προπονητικής προσέγγισης που έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής τόσο στους δρομείς όσο και σε όσους θέλουν να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση χωρίς κάθε προπόνηση να μοιάζει με αγώνα δρόμου.
Η Zone 2 είναι μια ένταση άσκησης στην οποία το σώμα δουλεύει αερόβια, χωρίς να βρίσκεται όμως στα όριά του. Δεν λαχανιάζεις, δεν αισθάνεσαι ότι κυνηγάς τον χρόνο και, το σημαντικότερο, μπορείς να διατηρήσεις μια σχετικά άνετη συζήτηση ενώ τρέχεις.
Γι' αυτό και θα ακούσεις συχνά τον όρο «conversation pace». Διότι αν μπορείς να μιλήσεις με τον άνθρωπο που τρέχει δίπλα σου χωρίς να χρειάζεται να σταματάς κάθε δύο λέξεις για να πάρεις ανάσα, σημαίνει ότι κινείσαι σε χαμηλή αερόβια ένταση, επομένως κάτι κάνεις σωστά.
Επειδή το Zone 2 δεν έχει ως στόχο να σε διαλύσει, καθώς στόχος του είναι να χτίσει αερόβια βάση και αντοχή.
Επομένως, όταν τρέχεις σε χαμηλότερη ένταση, μπορείς να παραμείνεις σε κίνηση για περισσότερη ώρα και να συγκεντρώσεις περισσότερα λεπτά προπόνησης χωρίς την ίδια επιβάρυνση που θα είχες από συνεχόμενες υψηλής έντασης προπονήσεις.
Πολλοί δρομείς που έχουν συνηθίσει να θεωρούν «καλή προπόνηση» μόνο εκείνη που τους αφήνει εξαντλημένους, ανακαλύπτουν ότι το εύκολο τρέξιμο μπορεί να αποτελεί εξίσου σημαντικό κομμάτι ενός σοβαρού προγράμματος.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με το Zone 2 είναι ότι στην αρχή μπορεί να σου φανεί… εκνευριστικά εύκολο. Ή μάλλον, να σου φανεί εκνευριστικά αργό.
Έχεις βγει για τρέξιμο, φοράς τα καλά σου παπούτσια, το smartwatch γράφει pace και εσύ πρέπει να συγκρατήσεις τον εαυτό σου από το να πατήσεις λίγο περισσότερο το γκάζι. Σε αρκετές περιπτώσεις, μάλιστα, ένας αρχάριος μπορεί να χρειαστεί να εναλλάσσει τρέξιμο και γρήγορο περπάτημα για να παραμείνει στην επιθυμητή ένταση.
Και αυτό είναι απολύτως εντάξει, καθώς δεν είναι διαγωνισμός ταχύτητας, αλλά προπόνηση ελέγχου.
Δεν χρειάζεται να μετατρέψεις κάθε έξοδο σε επιστημονικό πείραμα. Μπορείς να ξεκινήσεις με μία ή δύο χαλαρές προπονήσεις την εβδομάδα, διάρκειας που ταιριάζει στο επίπεδό σου, και να αυξήσεις σταδιακά τον χρόνο.
Το σημαντικό είναι να μην αντιμετωπίζεις κάθε τρέξιμο σαν να πρέπει να σπάσεις το προσωπικό σου ρεκόρ και πρέπει να θυμάσαι πάντα, πως ό,τι κάνεις πρέπει να είναι βρίσκεται στην απόλυτη ισορροπία.
Η μεγαλύτερη γοητεία του Zone 2 είναι να σου θυμίζει ότι το running δεν χρειάζεται να είναι πάντα πόνος, ιδρώτας και αριθμοί στην οθόνη, αλλά κάτι πολύ ανώτερο που το έχουμε ξεχάσει πλέον.
Μερικές φορές το καλύτερο που μπορείς να κάνεις για το επόμενο προσωπικό σου ρεκόρ είναι να χαμηλώσεις ρυθμό σήμερα.
Σημείωση: Οι ζώνες καρδιακής συχνότητας διαφέρουν ανά άτομο. Αν ξεκινάς συστηματική προπόνηση ή έχεις οποιαδήποτε ανησυχία για την υγεία σου, είναι προτιμότερο να συμβουλευτείς επαγγελματία άσκησης ή γιατρό.
