Υπάρχει, λοιπόν, μια συναισθηματική σύνδεση με το πορτοκαλί, η οποία δύσκολα εξηγείται. Στην πραγματικότητα, όμως, η McLaren έχει αγωνιστεί με πράσινο και λευκό, κόκκινο, ασημί, ακόμη και chrome, αλλαγές που μαρτυρούν την ιστορία που κρύβεται πίσω από το εμβληματικό πορτοκαλί. Και, spoiler alert, υπάρχουν περισσότερες από μία εκδοχές.
Πίσω στο 1966, ο Bruce McLaren αναζητούσε μια ξεχωριστή ταυτότητα για την ομάδα του και, λίγο πριν από το ντεμπούτο της στη Formula 1, ζήτησε από τον καλλιτέχνη του μηχανοκίνητου αθλητισμού Michael Turner να δημιουργήσει ένα livery. Η σκέψη του Bruce ήταν να αναδείξει τη νεοζηλανδική καταγωγή του και, καθώς τότε πολλά αυτοκίνητα στο grid χρησιμοποιούσαν το British racing green, στο σχέδιο θα έμπαινε και το ασημί. Τελικά, όμως, η McLaren ήταν μία από τις ομάδες που συμφώνησαν με τον σκηνοθέτη John Frankenheimer να εμφανιστούν στην ταινία Grand Prix και ο Bruce δέχθηκε την τελευταία στιγμή να βάψει το αυτοκίνητό του λευκό με μια πράσινη λωρίδα, ώστε να εκπροσωπεί τη φανταστική ομάδα Yamura. Έναν χρόνο αργότερα, η McLaren πέρασε στο κόκκινο, ένα χρώμα που είχε ήδη τη δική του, πολύ ιταλική, ιστορία στη Formula 1.
Ώσπου εμφανίστηκε η ιδέα της μετάβασης στο papaya. Το πώς ακριβώς προέκυψε, ωστόσο, παραμένει ασαφές. Μία εκδοχή θέλει τον συνεργάτη του, Teddy Mayer, να έχει δει σε έναν βρετανικό αγώνα ένα σπορ αυτοκίνητο σε παρόμοια απόχρωση, ενώ σύμφωνα με μία άλλη, το χρώμα επιλέχθηκε επειδή θα ξεχώριζε τόσο στις ασπρόμαυρες τηλεοπτικές οθόνες της εποχής όσο και στους καθρέφτες των αντιπάλων. Υπάρχει ακόμη και η θεωρία ότι το πορτοκαλί ήταν το εθνικό αγωνιστικό χρώμα της Νέας Ζηλανδίας - κάτι που, όμως, δεν ισχύει, αφού τα αγωνιστικά της χρώματα ήταν το ασημί και το μαύρο.
Το νέο papaya livery έκανε το ντεμπούτο του το 1967 στην Can-Am, ενώ την επόμενη χρονιά πέρασε και στη Formula 1. Ο Bruce κέρδισε μάλιστα με την πρώτη εμφάνιση της papaya M7A και αυτή ήταν η αρχή μιας εξαιρετικής περιόδου, κατά την οποία το χρώμα άρχισε να συνδέεται όλο και περισσότερο με τις επιτυχίες της McLaren.
Καθώς, όμως, τα κόστη αυξάνονταν, καμία κορυφαία ομάδα δεν μπορούσε πλέον να επιβιώσει χωρίς σημαντικές εμπορικές χορηγίες. Το 1972 η McLaren εξασφάλισε συμφωνία με τη Yardley και το μονοθέσιο έγινε κυρίως λευκό, διατηρώντας μόνο μια πινελιά papaya. Λίγα χρόνια αργότερα, το πορτοκαλί θα εξαφανιζόταν από τη Formula 1 και η McLaren θα περνούσε στη μακρά εποχή του κόκκινου και του λευκού.
Fast forward στο 2017 και η McLaren επιστρέφει ουσιαστικά στις ρίζες της. Για την τρίτη σεζόν της με την υβριδική μονάδα ισχύος της Honda, η ομάδα υιοθέτησε ένα livery που περιλάμβανε πορτοκαλί, ως φόρο τιμής στην ιστορία της, αν και σε πιο σκούρα απόχρωση. Όταν τελικά ήρθε η συμμετοχή του Fernando Alonso στο Indy 500 με την Andretti, επέστρεψε και η ακριβής απόχρωση με την οποία ο Johnny Rutherford είχε κερδίσει δύο φορές τον αγώνα. Και κάπως έτσι άνοιξε ο δρόμος για το papaya orange όπως το γνωρίζουμε σήμερα. Η McLaren επέστρεψε επίσημα στο παραδοσιακό της χρώμα για τη σεζόν της Formula 1 του 2018, ακριβώς 50 χρόνια μετά την πρώτη εμφάνισή του.
