Υπάρχουν σειρές που τις βλέπεις χαλαρά, όσο τρως. Και υπάρχουν κι εκείνες που σε κάνουν να πατάς pause, να κοιτάς το ταβάνι και να αναρωτιέσαι αν αυτό που ζεις είναι όντως η πραγματικότητα ή απλώς ένα καλοστημένο σενάριο. Δεν σου δίνουν απαντήσεις, σου γεννούν ερωτήσεις. Δεν τελειώνουν με τους τίτλους τέλους, αλλά συνεχίζουν στο μυαλό σου, ώρες ή και μέρες μετά. Αν αγαπάς το sci-fi που μπλέκει την τεχνολογία με την ανθρώπινη ύπαρξη, την επιστήμη με το συναίσθημα και το «τι θα γινόταν αν» με το «ποιος είμαι», τότε κράτα σημειώσεις.
Το Sense8 παρουσιάζει οκτώ άγνωστους ανθρώπους από διαφορετικές χώρες που ξαφνικά συνδέονται νοητικά και συναισθηματικά. Καθώς προσπαθούν να καταλάβουν τι τους συμβαίνει, ανακαλύπτουν πως μπορούν να μπαίνουν ο ένας στη ζωή του άλλου, να μοιράζονται ικανότητες, φόβους και μυστικά κι αυτό ακριβώς είναι που τους κάνει στόχο μιας οργάνωσης που θέλει να τους εξαφανίσει.
Υ.Γ. Δύο σεζόν έχουν βγει, δυστυχώς η τρίτη ακυρώθηκε.
Στο Silo, η ανθρωπότητα ζει κάτω από τη γη. Κυριολεκτικά. Σε ένα τεράστιο υπόγειο σιλό, όπου οι άνθρωποι έχουν μάθει να μην ρωτούν πολλά, να μην κοιτούν έξω και κυρίως να μην αμφισβητούν. Μέχρι που κάποιος το κάνει. Και τότε αρχίζουν να ραγίζουν όλα: οι κανόνες, η αλήθεια, η ίδια η πραγματικότητα. Είναι από αυτές τις σειρές που σε κάνουν να νιώθεις ότι κάτι δεν πάει καλά από το πρώτο επεισόδιο. Και έχεις απόλυτο δίκιο.
Τι θα γινόταν αν είχες κάνει μια διαφορετική επιλογή στη ζωή σου; Αν είχες πει «ναι» εκεί που είπες «όχι»; Το Dark Matter παίζει ακριβώς με αυτή την ιδέα και τη μετατρέπει σε υπαρξιακό θρίλερ. Παράλληλα σύμπαντα, διαφορετικές εκδοχές του ίδιου ανθρώπου και μια αίσθηση ότι καμία ζωή δεν είναι αρκετή για να χωρέσει όλα όσα θα μπορούσες να είσαι. Είναι από τις σειρές που σε κάνουν να κοιτάς τις αποφάσεις σου λίγο πιο σοβαρά από όσο θα ήθελες.
Το ταξίδι στον χρόνο εδώ δεν είναι απλώς εργαλείο, είναι κατάρα. Ένας άντρας στέλνεται πίσω στο παρελθόν για να αποτρέψει μια πανδημία που θα καταστρέψει τον κόσμο, αλλά κάθε του παρέμβαση αλλάζει τα πάντα. Η σειρά γίνεται όλο και πιο σκοτεινή, πιο περίπλοκη και πιο συναισθηματική όσο προχωρά. Αν σου αρέσουν οι ιστορίες που μπλέκουν το πεπρωμένο με την ελεύθερη βούληση και σε κάνουν να αμφιβάλλεις αν υπάρχει σωστή επιλογή, αυτή είναι για σένα.
Το Severance είναι η σειρά που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν όντως θα ήθελες να ξεχωρίσεις τη δουλειά από την προσωπική σου ζωή (σ.σ. Μπορεί η απάντηση να μοιάζει no brainer, αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά). Οι εργαζόμενοι μιας εταιρείας υποβάλλονται σε μια διαδικασία όπου ο εγκέφαλός τους «κόβεται» στα δύο: μία εκδοχή για τη δουλειά, μία για τη ζωή. Το αποτέλεσμα; Απόλυτη αποξένωση, τρόμος με χαμόγελο και ένα corporate περιβάλλον πιο ανατριχιαστικό κι από ταινία τρόμου. Minimal, κρύο και εθιστικό, σου μπαίνει κάτω από το δέρμα.
Στο Travelers, άνθρωποι από το μέλλον στέλνουν τη συνείδησή τους στο παρόν για να αποτρέψουν μια καταστροφή που έρχεται. Πώς γίνεται αυτό; Μεταφέρουν τη συνείδησή τους τη στιγμή που οι εκάστοτε άνθρωποι-ξενιστές επρόκειτο να πεθάνουν, καταλαμβάνοντας το σώμα τους, ζουν ανάμεσα σε οικογένειες που δεν είναι δικές τους και προσπαθούν να σώσουν τον κόσμο χωρίς να διαλύσουν τον εαυτό τους. Είναι μια σειρά για το βάρος των επιλογών, την ευθύνη και το πόσο δύσκολο είναι να αλλάξεις την ιστορία χωρίς να χάσεις την ανθρωπιά σου.
