Όταν μιλάμε για το MobLand δεν χρειάζεται να γνωρίζεις τα πάντα για το crime genre, ούτε να έχεις κρατήσει σημειώσεις από την πρώτη σεζόν, παρά μόνο να στρωθείς στον καναπέ, και να ετοιμαστείς για μια ιστορία όπου οι οικογενειακές συναντήσεις μπορούν ανά πάσα στιγμή να καταλήξουν σε κάτι πολύ πιο σοβαρό.
Η δεύτερη σεζόν επιστρέφει με τους Harrigans στο επίκεντρο και τις ισορροπίες στον κόσμο τους να γίνονται ολοένα πιο εύθραυστες.
Ο Brosnan και η Mirren είναι το ζευγάρι που κάθε άλλο παρά θα ήθελες να συναντήσεις σε μια σκοτεινή γωνιά του Λονδίνου. Ως Conrad και Maeve Harrigan έχουν δημιουργήσει ένα δίδυμο που συνδυάζει κομψότητα και απειλή με έναν τρόπο που μοιάζει σχεδόν φυσιολογικός.
Και κάπου εκεί ανάμεσά τους υπάρχει ο Tom Hardy ως Harry Da Souza, που παραμένεις από εκείνους τους χαρακτήρες που δεν χρειάζεται να μιλήσουν πολύ για να καταλάβεις ότι κάτι συμβαίνει. Ψύχραιμος, μεθοδικός και πάντα έτοιμος να διαχειριστεί την επόμενη κρίση, μοιάζει να λειτουργεί καλύτερα όσο ο κόσμος γύρω του καταρρέει.
Στο Λονδίνο του MobLand δεν θα βρεις μόνο κόκκινα λεωφορεία, pubs και φωτογραφίες δίπλα στον Τάμεση, καθώς η σειρά του Guy Ritchie σε μεταφέρει σε μια διαφορετική πλευρά της βρετανικής πρωτεύουσας, εκεί όπου τα κοστούμια είναι ακριβά, οι συζητήσεις γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες και ένα δείπνο μπορεί να έχει πολύ διαφορετική κατάληξη από αυτή που φαντάζεσαι.
Και αυτό είναι ένα από τα ωραία στοιχεία της σειράς, καθώς για λίγες ώρες μπορείς να αισθάνεσαι ότι κάνεις ένα μικρό ταξίδι χωρίς να σηκωθείς από τον καναπέ.
Το MobLand έχει μια αισθητική που ταιριάζει απόλυτα στον κόσμο του.
Κοστούμια, πολυτελή σπίτια, αυτοκίνητα, εστιατόρια και σκοτεινά δωμάτια δημιουργούν ένα σύμπαν όπου η πολυτέλεια και ο κίνδυνος συνυπάρχουν συνεχώς. Είναι λίγο James Bond, λίγο βρετανικό crime και αρκετά Guy Ritchie.
Άλλωστε, ο Ritchie έχει σκηνοθετήσει το πρώτο επεισόδιο και το αποτύπωμά του είναι δύσκολο να μην το αναγνωρίσεις: γρήγορος ρυθμός, μαύρο χιούμορ, στιλιζαρισμένη δράση και χαρακτήρες που συνήθως έχουν κάτι περισσότερο να κρύψουν.
Το σημαντικότερο με μια σειρά που βάζεις στο τέλος μιας κουραστικής ημέρας είναι να μην αισθάνεσαι ότι κάνεις δεύτερη δουλειά και το MobLand δεν απαιτεί κάτι τέτοιο.
Η ιστορία προχωράει γρήγορα, οι χαρακτήρες έχουν ξεκάθαρη προσωπικότητα και πάντα υπάρχει κάτι που σε κάνει να θέλεις να δεις τι ακολουθεί.
Και αυτό είναι το σημείο όπου αρχίζει η γνωστή παγίδα του streaming. Λες «θα δω ένα επεισόδιο», ύστερα κοιτάς την ώρα και ξαφνικά είναι αρκετά αργά για να ξεκινήσεις οτιδήποτε άλλο, αλλά αρκετά νωρίς για να πεις «εντάξει, άλλο ένα».
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το μεγαλύτερο ατού του MobLand.
Δεν προσπαθεί να γίνει κάτι που δεν είναι, ούτε και θέλει να αλλάξει το crime genre. Περισσότερο θέλει να σου προσφέρει μια καλοφτιαγμένη, stylish και αρκετά διασκεδαστική ιστορία με ένα εξαιρετικό cast.
Άλλωστε αυτό είναι που μερικές φορές ψάχνουμε από μια σειρά, δηλαδή ένα μικρό διάλειμμα από την καθημερινότητα. Έναν διαφορετικό κόσμο για μερικές ώρες. Λίγο Λονδίνο, λίγο μαφία, μερικά πολύ καλά κοστούμια και αρκετό χάος για να μην κοιτάξεις το κινητό σου.
Το MobLand δεν χρειάζεται να γίνει η σημαντικότερη σειρά της χρονιάς για να αξίζει μια θέση στη βραδινή σου λίστα. Αρκεί να γίνει αυτό που πραγματικά θέλεις από το streaming: η αφορμή για να πεις «κάτσε, να δω κι άλλο ένα».
🎬 Δες το τρέιλερ εδώ
