Τρία γράμματα που απαρτίζουν αυτό το περίφημο σύστημα, που αποτέλεσε για περισσότερο από μία δεκαετία ένα από τα βασικά εργαλεία των οδηγών στις μάχες για προσπέραση. Από το 2026, όμως, το Drag Reduction System όπως είναι το πλήρες όνομά του, δεν βρίσκεται πλέον στα κυριακάτικα Γκραν Πρι και τους αγώνες. Το DRS, όπως το γνωρίζαμε, καταργήθηκε και η Formula 1 πέρασε σε μια νέα εποχή αεροδυναμικής, με τα συστήματα Active Aero και Overtake Mode να αναλαμβάνουν τον ρόλο του.
Πριν δούμε τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα, αξίζει να θυμηθούμε πώς λειτουργούσε το DRS και κυρίως, πώς αυτό βοηθούσε στο να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρον το θέαμα και οι τολμηρές προσπεράσεις. Το σύστημα παρουσιάστηκε στη Formula 1 το 2011 και μέσω αυτού ο οδηγός μπορούσε, πατώντας ένα κουμπί στο τιμόνι, να ανοίξει ένα κινούμενο πτερύγιο στην πίσω αεροτομή του μονοθεσίου και να μειώσει προσωρινά την αεροδυναμική αντίσταση.
Η πίσω αεροτομή δημιουργεί downforce, δηλαδή κάθετη δύναμη που κρατά το μονοθέσιο σταθερό στην πίστα και του επιτρέπει να περνά γρήγορα από τις στροφές. Το τίμημα, όμως, είναι η αυξημένη αντίσταση του αέρα στις ευθείες.
Ανοίγοντας το πτερύγιο του DRS, ο οδηγός περιόριζε αυτή την αντίσταση και κέρδιζε σε τελική ταχύτητα, με αποτέλεσμα το μονοθέσιο να μπορεί να πλησιάσει το προπορευόμενο, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για προσπέραση.
Βέβαια, το DRS δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατά βούληση ή σε οποιαδήποτε στιγμή βόλευε. Ο οδηγός έπρεπε να βρίσκεται σε απόσταση λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο πίσω από το προπορευόμενο μονοθέσιο σε ένα συγκεκριμένο σημείο ανίχνευσης, ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στην επόμενη ζώνη DRS. Όταν γινόταν αυτό, τότε μπορούσε να ενεργοποιήσει το σύστημα.
Αυτό μπορούσε να οδηγήσει και στο γνωστό «τρένο DRS», όταν πολλά μονοθέσια βρίσκονταν κοντά μεταξύ τους και είχαν πρόσβαση στο σύστημα. Το πλεονέκτημα, έτσι, συχνά εξουδετερωνόταν και οι αποστάσεις έμεναν σχεδόν αμετάβλητες.
Η νέα εποχή της Formula 1 έφερε διαφορετική προσέγγιση, καθώς από το 2026, το παραδοσιακό DRS αποτελεί παρελθόν και τη θέση του πήραν δύο νέες τεχνολογίες: το Active Aero και το Overtake Mode.
Το Active Aero επιτρέπει στα μονοθέσια να μεταβάλλουν ενεργά τα αεροδυναμικά τους στοιχεία, με στόχο να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με το αν βρίσκονται σε στροφή ή σε ευθεία. Αντί, δηλαδή, για ένα απλό άνοιγμα της πίσω αεροτομής, έχουμε ένα πιο ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης της αεροδυναμικής απόδοσης.
Ουσιαστικά, το Overtake Mode αφορά ειδικά τις μάχες σώμα με σώμα, με τον οδηγό που βρίσκεται σε κατάλληλη απόσταση από το προπορευόμενο μονοθέσιο, να μπορεί να αποκτήσει επιπλέον ηλεκτρική ισχύ για να επιχειρήσει την προσπέραση. Η λογική παραμένει ίδια με το «παλιό» DRS, που είναι να δημιουργηθεί μια ευκαιρία για επίθεση στην ευθεία, αλλά ο τρόπος έχει αλλάξει.
Έτσι, αν κάποιος σου πει σήμερα «πότε μπαίνουμε στη ζώνη του DRS;», μάλλον μιλά για μια Formula 1 που ανήκει στο παρελθόν. Το DRS ήταν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της σύγχρονης F1, αλλά από το 2026 το άνοιγμα της πίσω αεροτομής έδωσε τη θέση του σε μια πολύ πιο σύνθετη μάχη ανάμεσα στην ενεργή αεροδυναμική και την ηλεκτρική ισχύ. Η προσπέραση θα παραμένει πάντα το ζητούμενο, στα Γκραν Πρι, καθώς θα είναι πάντα κομμάτι του γενικότερου θεάματος. Απλώς πλέον η υλοποίησή του, έγινε αρκετά πιο έξυπνη και σύνθετη.
