Έχουμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε τον Tom Cruise σαν μια φιγούρα δράσης που τρέχει, πιλοτάρει, κρέμεται από αεροπλάνα και σώζει την ανθρωπότητα με την αυτοπεποίθηση ανθρώπου που έχει ήδη διαβάσει το σενάριο της επόμενης αποστολής.
Στο Digger, όμως, αποφασίζει να χαλάσει αυτή τη συνταγή. Και η εμπορική του πορεία αποδεικνύει ότι δεν είναι πάντα εύκολο για το κοινό να ακολουθήσει έναν σταρ όταν εγκαταλείπει τη ζώνη ασφαλείας του.
Ο χαρακτήρας του είναι υπερβολικός, εγωκεντρικός, συχνά γελοίος και ταυτόχρονα απειλητικός. Μοιάζει με άνθρωπο που μπορεί να καταστρέψει ένα δωμάτιο χωρίς να σηκωθεί από την καρέκλα του. Ο Cruise αξιοποιεί την εικόνα του σταρ για να παίξει με τις προσδοκίες μας, παραδίδοντας μια ερμηνεία που θυμίζει περισσότερο σατιρική καρικατούρα παρά τον ατρόμητο ήρωα που έχουμε συνηθίσει.
Με τον Alejandro González Iñárritu στη σκηνοθεσία, η συμβατική προσέγγιση δεν αποτελούσε ποτέ το πιθανότερο σενάριο και στο Digger ανακατεύει τη μαύρη κωμωδία με την κοινωνική σάτιρα και την καταστροφή, δημιουργώντας ένα φιλμ που αρνείται να παραμείνει πιστό σε μία μόνο κατηγορία.
Η ιστορία ξεκινά από την ισχύ ενός ανθρώπου που μοιάζει να βρίσκεται πέρα από κάθε συνέπεια, αλλά σταδιακά ανοίγει τη συζήτηση για την απληστία, την περιβαλλοντική καταστροφή και την ανάγκη μας να παρακολουθούμε το χάος σαν να πρόκειται για θέαμα. Ο σκηνοθέτης δεν ενδιαφέρεται να σε οδηγήσει από το χέρι, περισσότερο ίσως, προτιμά να σε βάλει σε έναν κόσμο όπου η υπερβολή είναι μέρος της ίδιας της πραγματικότητας.
Κάποιες φορές, βέβαια, πατάει περισσότερο το γκάζι απ’ όσο χρειάζεται. Η σάτιρα γίνεται τόσο έντονη ώστε χάνει μέρος της δύναμής της, ενώ η ταινία απαιτεί από τον θεατή να αποδεχτεί τις παραξενιές της αντί να του προσφέρει μια εύκολη κινηματογραφική διαδρομή.
Αυτή τη στιγμή η ταινία έχει γίνει περισσότερο γνωστή λόγω της τεράστιας εμπορικής της αποτυχίας, κάτι που γεννά ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Μήπως το κοινό έχει συνδέσει τόσο στενά τον Cruise με action θέαμα σε τέτοιο βαθμό που δυσκολεύεται να τον αποδεχτεί σε έναν ρόλο που δεν προσφέρει την αναμενόμενη δόση ηρωισμού; Ή μήπως η ίδια η ταινία δεν κατάφερε να επικοινωνήσει τι ακριβώς ήθελε να είναι;
Πιθανότατα, η απάντηση βρίσκεται κάπου στη μέση καθώς το Digger δεν είναι μια αψεγάδιαστη δημιουργία και δεν απευθύνεται σε όλους. Η φιλοδοξία του, όμως, έχει αξία ακριβώς επειδή δεν περιορίζεται στην αναπαραγωγή μιας δοκιμασμένης συνταγής.
Το Digger μπορεί να είναι άνισο, φωναχτό και αλλόκοτο, δεν είναι, όμως, αδιάφορο και η ερμηνεία του Cruise αποτελεί έναν καλό λόγο για να του δώσουμε μια ευκαιρία, ειδικά αν έχουμε συνηθίσει να τον βλέπουμε αποκλειστικά ως τον άνθρωπο που αναλαμβάνει τις αποστολές που κανείς άλλος δεν μπορεί να φέρει εις πέρας.
Ίσως η μεγαλύτερη αξία της ταινίας να βρίσκεται στο ότι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους σταρ του πλανήτη αποφασίζει να ρισκάρει την εικόνα του και να υποδυθεί έναν χαρακτήρα που δύσκολα θα ήθελες να συναντήσεις στην πραγματική ζωή.
Και αν το box office δεν ανταμείβει πάντα τέτοιες επιλογές, τουλάχιστον μας θυμίζουν κάτι που μερικές φορές ξεχνάμε μέσα στις εκρήξεις και στα εντυπωσιακά stunts. Ότι ο Tom Cruise δεν χρειάζεται πάντα να κρέμεται από ένα αεροπλάνο για να μας κρατήσει καθηλωμένους.
