Ένα live γεμάτο νοσταλγία, που μας γύρισε πίσω στα 2000s.

Όταν βλέπεις συναυλίες όπως αυτή των Limp Bizkit στο Release Athens, σίγουρα γυρνάς πίσω στον χρόνο. Ειδικά, για όσους υπήρξαν παιδιά στα τέλη της δεκαετίας του '90 και στις αρχές των 2000s, η μπάντα του Fred Durst δεν ήταν απλώς ένα ακόμη συγκρότημα της nu metal σκηνής, αλλά το soundtrack μιας ολόκληρης εποχής. Τραγούδια όπως το Rollin', το Break Stuff, το My Way και φυσικά το Take a Look Around, που συνδέθηκε για πάντα με το Mission: Impossible 2, συνεχίζουν μέχρι σήμερα να προκαλούν το ίδιο κύμα νοσταλγίας.

Και αυτή ακριβώς η νοσταλγία μετατράπηκε σε εκρηκτική ενέργεια στην Πλατεία Νερού.

Από αυτό το live δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει η Allwyn, χορηγός του φεστιβάλ για 4η διαδοχική χρονιά, η οποία έκανε την εμπειρία ακόμη πιο ξεχωριστή.

Λίγο πριν αρχίσει το show, πολλοί ήταν εκείνοι που έγιναν για λίγο…πρωταγωνιστές τραγουδώντας αγαπημένα χιτ στο ειδικό karaoke setup της Allwyn, ενώ ακριβώς δίπλα είχαν την ευκαιρία να αποτυπώσουν αυτές τις στιγμές σε φωτογραφίες σε ένα ξεχωριστό photobooth.

Όταν ξεκίνησε το πρώτο riff, όλα άλλαξαν

Από την πρώτη στιγμή που οι Limp Bizkit ανέβηκαν στη σκηνή, έγινε ξεκάθαρο ότι το κοινό δεν είχε έρθει απλώς για να ακούσει μερικές επιτυχίες του παρελθόντος.

Χιλιάδες άνθρωποι τραγουδούσαν κάθε στίχο, χοροπηδούσαν ασταμάτητα και δημιουργούσαν συνεχώς μικρά pogo μέσα στο πλήθος, αποδεικνύοντας ότι η σχέση τους με τη μουσική της μπάντας παραμένει ζωντανή.

Λίγο νωρίτερα οι Viagra Boys είχαν ήδη ανεβάσει τη θερμοκρασία της βραδιάς, όμως με την εμφάνιση του Fred Durst η ατμόσφαιρα πέρασε σε άλλο επίπεδο.

Ένα setlist γεμάτο επιτυχίες

Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους πριν από κάθε συναυλία ενός ιστορικού συγκροτήματος είναι μήπως λείψουν τα τραγούδια που όλοι περιμένουν. Οι Limp Bizkit όμως, φρόντισαν να μη συμβεί κάτι τέτοιο.

Το Rollin' προκάλεσε ένα από τα πιο έντονα ξεσπάσματα της βραδιάς, το Break Stuff μετέτρεψε την Πλατεία Νερού σε μια τεράστια γιορτή αδρεναλίνης, ενώ το Take a Look Around έκλεισε έναν κύκλο αναμνήσεων που συνδέεται με μια ολόκληρη γενιά.

Ανάμεσα στις πιο συγκινητικές στιγμές ξεχώρισε και η ερμηνεία του Behind Blue Eyes, ως φόρος τιμής στον επί χρόνια μπασίστα της μπάντας, Sam Rivers.

Γιατί οι Limp Bizkit εξακολουθούν να έχουν τόσο φανατικό κοινό;

Είναι εύκολο να χαρακτηρίσει κανείς τους Limp Bizkit ως ένα συγκρότημα που στηρίζεται αποκλειστικά στη νοσταλγία, η πραγματικότητα, όμως, είναι πιο σύνθετη.

Οι συναυλίες τους εξακολουθούν να έχουν την ίδια ωμή ενέργεια που τους έκανε διάσημους πριν από περισσότερα από είκοσι πέντε χρόνια. Ο Fred Durst παραμένει ένας frontman που ξέρει πώς να επικοινωνεί με το κοινό, ενώ η μπάντα διατηρεί έναν ήχο που δύσκολα συγχέεται με οποιονδήποτε άλλον και αυτός ίσως παραμένει ένα σπουδαίος λόγος που γεμίζουν αρένες σε όλο τον κόσμο.

Μια βραδιά που θύμισε γιατί αγαπήσαμε το nu metal

Το Release Athens φιλοξένησε πολλές δυνατές εμφανίσεις και φέτος, όμως οι Limp Bizkit κατάφεραν κάτι διαφορετικό.

Δεν παρουσίασαν απλώς ένα καλοστημένο live, αλλά θύμισαν σε χιλιάδες ανθρώπους γιατί αυτή η μουσική άφησε τόσο έντονο αποτύπωμα στις ζωές τους.

Για λίγες ώρες, η ηλικία δεν είχε σημασία. Όσοι είχαν μεγαλώσει με τα CD, το MTV και τα βιντεοκλίπ των αρχών των 2000s ένιωσαν σαν να γύρισαν πίσω στον χρόνο, ενώ οι νεότεροι είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά μια από τις πιο χαρακτηριστικές μπάντες της εποχής.

Κάποιες συναυλίες τελειώνουν με το τελευταίο τραγούδι. Άλλες μένουν στη μνήμη γιατί καταφέρνουν να ξυπνήσουν συναισθήματα που νόμιζες ότι είχες αφήσει πίσω. Η εμφάνιση των Limp Bizkit στο Release Athens ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.