Πώς θα άλλαζε η ζωή σου αν ξυπνούσες αύριο με εκατομμύρια στον τραπεζικό σου λογαριασμό; Θα αγόραζες πολυτελή αυτοκίνητα και βίλες ή θα επένδυες σε εμπειρίες που θα θυμάσαι για μια ζωή; Η αλήθεια είναι ότι, όταν αφήνεις τη φαντασία ελεύθερη, όλα γίνονται πιθανά. Αυτή είναι η δική μου fun λίστα με τα 10 πράγματα που θα έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη αν γινόμουν εκατομμυριούχος.
Θα γυρνούσα όλο τον κόσμο και θα έμενα μήνες σε κάθε κάθε χώρα. Θα έβλεπα το φθινόπωρο στην Ιαπωνία, θα έπινα καφέ σε μικρά βιβλιοπωλεία στη Σκωτία, θα κυνηγούσα το Βόρειο Σέλας στην Ισλανδία και θα έτρωγα ζυμαρικά στην Ιταλία μέχρι να με φωνάζουν «la ragazza della carbonara». Γιατί οι καλύτερες αναμνήσεις δεν χωράνε σε stories των 15 δευτερολέπτων.
Αν με ξέρεις έστω και λίγο, ξέρεις ότι αυτό δεν είναι wishful thinking. Θα ήθελα έναν χώρο όπου σκύλοι και γάτες θα ζουν ευτυχισμένα μέχρι να βρουν την παντοτινή τους οικογένεια. Με κτηνιάτρους, εκπαιδευτές, εθελοντές και -κυρίως- καναπέδες. Γιατί κάθε ζώο αξίζει να μάθει πώς είναι να το περιμένει κάποιος σπίτι. Και ναι, πιθανότατα θα κατέληγα να υιοθετήσω τα μισά.
Δεν χρειάζομαι βίλα. Χρειάζομαι μια τεράστια οθόνη, ήχο που θα κάνει το πάτωμα να τρέμει, ατελείωτο ποπ κορν και έναν χώρο αφιερωμένο στις ταινίες. Movie marathons χωρίς να κοιτάζω την ώρα. Από κλασικό σινεμά μέχρι guilty pleasure rom-coms και animation που «είναι για παιδιά», αλλά τελικά κλαίω περισσότερο από όλους.
Η μεγαλύτερη πολυτέλεια δεν είναι τα χρήματα. Είναι να μπορείς να πεις «σήμερα δεν δουλεύω, γιατί θέλω να διαβάσω ένα βιβλίο, να πάω βόλτα ή να χαζέψω τη θάλασσα». Αυτό θα αγόραζα πρώτο. Χρόνο.
Ιαπωνία για ramen. Μεξικό για tacos. Νότια Κορέα για street food. Ιταλία για πίτσα. Και Ελλάδα... γιατί πάντα επιστρέφεις για χωριάτικη και πατάτες τηγανητές δίπλα στο κύμα.
Δεν μιλάω για πανάκριβα ρολόγια. Μιλάω για εκείνα τα τηλέφωνα που λες: «Έλα, φτιάξε βαλίτσα. Φεύγουμε». Ή να πληρώσεις το δάνειο ενός δικού σου ανθρώπου χωρίς να το περιμένει. Αυτές είναι οι στιγμές που έχουν πραγματική αξία.
Θέλω βιβλιοθήκη, μεγάλη κουζίνα, έναν κήπο που να χωράει σκύλους, γάτες και φίλους και ένα μπαλκόνι για καλοκαιρινά βράδια με ταινία στον προτζέκτορα. Δεν χρειάζομαι 18 μπάνια. Ένα που να μην έχει άλατα μου αρκεί.
Φυσικά και έχουν υπάρχει άπειρες συναυλίες (Ελλάδα ή Εξωτερικό) που ήθελα να πάω ανά τα χρόνια και να απολαύσω τους αγαπημένους μου τραγουδιστές. Αλλά, δεν μπορούσα γιατί την ώρα που έβγαινε η προπώληση των εισιτηρίων, εγώ δεν το είχα προβλέψει. Αν δεν είναι αυτή η στιγμή η κατάλληλη να επανορθώσω, τότε ποια;
Ξέρεις εκείνους τους ανθρώπους που έχουν τρομερές ιδέες αλλά τους λείπει το πρώτο βήμα; Ε, θα ήθελα να γίνω αυτό το πρώτο βήμα. Μια μικρή ταινία. Ένα βιβλίο. Ένα podcast. Ένα pet project. Ο κόσμος έχει αρκετές καλές ιδέες που δεν γεννήθηκαν ποτέ επειδή κάποιος δεν είχε το μπάτζετ.
Μαθήματα κεραμικής, κατάδυση, μια τρίτη γλώσσα, κ.α. Όλα αυτά που αναβάλλουμε επειδή «δεν προλαβαίνουμε» ή που καταλήγουμε να αφήνουμε στην άκρη γιατί μπαίνουν άλλες προτεραιότητες.
Τελικά, αν είχα 4.300.000 ευρώ, δεν θα κυνηγούσα την πολυτέλεια
Θα κυνηγούσα εμπειρίες. Θα ταξίδευα περισσότερο, θα έβλεπα περισσότερες ταινίες, θα βοηθούσα ζωάκια, θα περνούσα περισσότερο χρόνο με τους ανθρώπους μου και -για πρώτη φορά ίσως- δεν θα κοίταζα συνέχεια το ρολόι. Γιατί στο τέλος της ημέρας, κανείς δεν θυμάται το υπόλοιπο του λογαριασμού του. Θυμάται μόνο τις ιστορίες που άξιζε να ζήσει.